Rust in mijn hoofd: wat de golven mij leerden over mezelf en mijn relaties

Iedereen krijgt zijn eigen golven te nemen. En net zoals op zee begint het pas te lukken op het moment dat je stopt met naar de kant te kijken en volledig in het nu durft te staan.

IN DIT ARTIKEL ONTDEK JE?

1.  Waarom rust in je hoofd niet ontstaat door minder te doen, maar door volledig in het moment te staan.

2.  Hoe de surfregel “jouw golf, jouw plank, jouw leven” je relaties op scherp zet.

3.  Waarom focus houden op jezelf geen egoïsme is, maar net de basis voor de mooiste relaties.

Toeval bestaat niet, het valt je toe

Afgelopen zomer trokken we met ons gezin op surfkamp, en die ervaring wil ik graag met je delen, want er zaten heel wat waardevolle levenslessen in dat surfen. We hadden eigenlijk geen reis gepland dit jaar. Ergens eind juli vond mijn man dat ik er toch even tussenuit moest na al dat harde werken. Zo gaat dat dan: je surft wat rond op het internet en je begint erover te praten met de mensen om je heen. Toen mijn osteopaat me naar onze plannen vroeg, zei ik dat alle tips welkom waren.

Het viel me toe. Hij was net terug van zijn eigen gezinsvakantie en vertelde dat hij al drie jaar op rij met Flowtrack op Family Surf-vakantie in Biscarosse was geweest, een Belgische organisatie met een volledig Nederlandstalige crew. Handig, want zo kregen we de surflessen in het Nederlands. Een bijkomend voordeel was dat er allemaal Belgische en Nederlandse gezinnen op het kamp waren, waardoor de kinderen samentroepten en wij ouders wat meer vrijheid voelden.

Met de glimlach het water in

En dan die surflessen. We zouden met het hele gezin voor de allereerste keer op een surfplank gaan staan, en dat meteen op de Atlantische Oceaan. Voor mij was die oceaan tot dan een theoretisch gegeven, iets waarvan mensen zeggen dat het de Noordzee niet is en dat de golven er hoger zijn, maar dat abstract blijft tot je er zelf voor staat.

We hebben het geweten. Op onze eerste dag waren er golven van tweeënhalve meter hoog. Nog voor we het strand op gingen, kregen we een strenge theoretische introductie. Voor professionele surfers waren het topgolven, van het soort dat er maar een twintigtal dagen per jaar is. Voor onervaren mensen zoals wij was het ronduit gevaarlijk, zelfs pootjebaden met de kinderen mocht niet op plekken zonder toezicht. Een bende enthousiaste pubers die zo snel mogelijk aan het feestje wilden beginnen, werd eerst stevig met de voetjes op de grond gezet.

De les eindigde met een mooie boodschap: de beste surfers zijn zij die met de glimlach het water ingaan. Je denkt dan meteen “ha, dat is evident en makkelijk als de zon schijnt”. In de dagen erna zou ik in de praktijk voelen hoe snel je die glimlach verliest. Bij elk moment van frustratie hielp het om er bewust de intentie bij te halen om er tóch weer met een glimlach in te stappen, en dat herinnerde ik zowel mezelf als de kinderen keer op keer.

Surfen is een filosofie, een manier van in het leven staan

Na die eerste les was het tijd om de oceaan in levenden lijve te ontmoeten. Daar stonden we dan op de duin, kijkend naar woeste golven, rode vlaggen, geen zwemmers in het water en een paar ervaren surfers op die hoge toppen. “En daar moeten mijn kinderen en wij straks in”, dacht ik met een klein hartje.

Toen onze les startte, verdween mijn schrik snel en kwam er vertrouwen voor in de plaats. Dat gebeurde op het moment dat de surfleraar zei dat surfen een filosofie is, een manier van in het leven staan. Bij andere sporten is de ondergrond stabiel, maar in het golfsurfen verandert alles constant. Elke golf is anders, elke dag is anders, de wind draait soms in enkele minuten. En zo is het leven ook, je moet alles in het moment zelf bekijken en telkens opnieuw oefenen met de omstandigheden van dat moment.

Bij heel zijn uitleg voelde het als vertrouwd terrein, want alles begint bij energie, alles ís energie. Je leert de golven lezen en je gaat heel bewust en aandachtig het water in. De golven leren je ook nederigheid. Stap je met een groot ego het water in om ze te bevechten, dan word je teruggeslagen, tot je leert om met de golven mee te bewegen in plaats van ertegenin.

Het leven geeft je hoge en lage golven

Het leven geeft je hoge en lage golven, en het is aan jou hoe je ze opvangt. Je kan jezelf moedeloos maken door ze allemaal als onoverkomelijk te zien. Je kan koppig blijven roepen dat de golven moeten veranderen. Of je kan elke golf zien als opnieuw een kans om ermee te leren omgaan.

Ik sprak met een van de crewleden over die filosofie, en ik kreeg kippenvel bij haar verhaal. Ze vertelde dat surfen je leert om in het nu te leven. Toen zij haar eerste lessen nam, had ze net een heel donkere tijd achter de rug, met haar gedachten voortdurend in de toekomst of het verleden, altijd bij haar zorgen. Als je dat in het surfen doet, lukt het nooit om een golf te pakken. Het is een kwestie van timing en het perfecte moment voelen. Ze vertelde me dat ze huilde toen ze na haar eerste geslaagde golf op het strand aankwam, helemaal in het moment, alleen bezig met die golf en niets of niemand daaromheen.

En daar zit net de moeilijkheid, ook in het leven. We raken als mens zo makkelijk afgeleid van onszelf en van de focus die we willen houden. Wie eindelijk rust in zijn hoofd wil, moet niet minder gaan doen, maar leren om volledig aanwezig te zijn bij wat hij nu doet. Ik sprak er na de vakantie nog lang met mijn man over, en over hoe ik dit surfen ook als inspiratiebron voor relaties zie.

Onderzoekers van Harvard toonden dat aan met harde cijfers: onze geest dwaalt bijna de helft van onze wakkere tijd af naar iets anders dan wat we op dat moment doen, en net op die momenten voelen mensen zich minder gelukkig (onderzoek van Killingsworth en Gilbert). In het moment staan is dus geen zweverig idee, het is precies wat een surfer op de golf doet en wat rust in je hoofd brengt.

Podcast: Wat surfen ons leert over relaties

In deze podcast neem ik je mee in de metafoor van het surfen en hoe die zich verhoudt tot het leven en tot je relaties. Dezelfde lessen die ik op de Atlantische Oceaan leerde, vertaal ik naar de dagelijkse uitdagingen waar ondernemers en hun gezinnen mee worstelen.

Jouw golf, jouw plank, jouw leven

Toen het me eindelijk lukte om recht te komen op mijn plank en mee te surfen tot op het strand, was ik zo blij als een kind en wilde ik dat moment meteen met mijn man delen. Ik ging het water weer in tot waar hij was en vertelde het hem. Hij had het gemist, want hij was zelf aan het oefenen. Toen hij “sorry” zei omdat hij het niet had gezien, reageerde ik verbaasd dat hij helemaal geen sorry hoefde te zeggen. Ik vond het nogal evident dat hij niet alles kon oppikken van wat ik aan het doen was.

Kort daarna hoorde ik hoe het bij een ander koppel anders liep. Zij kwam op het strand aan nadat het haar was gelukt om recht te staan, en ze riep gefrustreerd zijn naam met daarachter “je hebt niet gekeken!”. Hij excuseerde zich, maar daarmee was haar frustratie niet weg, want hij had haar succesmoment gemist.

En dat is wat ik in het dagelijkse leven zo vaak zie gebeuren in relaties. Mensen zijn niet meer bezig met hun eigen plank en hun eigen golf, met hun eigen groeiproces om een betere surfer te worden. Velen denken dat je in een relatie samen op één surfplank moet staan, of dat de ander alles moet laten vallen om toe te kijken en te steunen. Zo denken ze dat “er voor elkaar zijn” er in de praktijk moet uitzien.

Als je naar de surfers en hun levenshouding kijkt, kan je net heel veel leren over de mooiste relaties. Elke surfer houdt de focus op zichzelf en deelt tegelijk de mooie momenten met anderen. Zo zit het leven volgens mij ook in elkaar. Iedereen krijgt zijn eigen golven, het ene moment hoger dan het andere, en iedereen heeft zijn eigen golven te nemen. Je kan als partner of ouder wel steun bieden, maar dat betekent niet dat je mee op de plank moet of je eigen golven mag vergeten. Let je niet op, dan raak je overspoeld doordat je je eigen golven niet zag aankomen.

Focus houden op jezelf is niet hetzelfde als egoïsme

Zodra je je laat afleiden door anderen, mag je er zeker van zijn dat je valt. Betekent dat dan dat je egoïstisch wordt zodra je je eigen golf neemt? Bij die surfers was van egoïsme niets te bespeuren, en ook in je relatie hoeft het zo niet gezien te worden. Mijn man en ik namen allebei onze eigen golven en waren met ons eigen groeiproces bezig. Tijdens die momenten was er geen tijd om met elkaar bezig te zijn, en als we dat wel hadden gedaan, hadden we heel wat leerkansen laten liggen en zou onze groei veel trager verlopen zijn.

De mooie momenten zaten net in het delen achteraf. Als het me gelukt was, vertelde ik enthousiast aan mijn man wat me had geholpen, en omgekeerd deed hij hetzelfde met zijn successen. Het leuke was dat we dat plezier niet alleen onder ons tweetjes deelden, zelfs wildvreemden waren mee blij voor elkaar. Mijn leukste moment was toen ik op het strand aankwam en het dochtertje van een ander gezin me stond toe te juichen.

Luister naar wie de golven al kent

Ook in het water zelf zag je die gunfactor. Op de laatste dag waren de golven heel laag en lagen we soms minutenlang te dobberen, wachtend op een goede golf. De meer ervaren surfers riepen dan wanneer er eentje op komst was. Gek genoeg zagen wij op die momenten vaak alleen maar vlak water. Wat ik daaruit meepak, is dat je in je leven best goed luistert naar mensen die ervaring hebben in hun domein. Zij kunnen je voorbereiden op de golven die op je afkomen.

Zo werk ik in mijn Highly Connected trajecten ook. Ik voorspel welke weerstand er kan opkomen wanneer mijn klant bepaalde dingen anders gaat doen. Daar in het water deden de ervaren surfers precies hetzelfde voor ons: “hou je klaar, daar komt er één”, en hoe dichter de golf kwam, hoe luider ze supporterend riepen “peddelen, peddelen, harder, harder”. En was je niet snel genoeg, dan zeiden ze met de glimlach “oh, gemist” en gaven ze meteen een tip voor de volgende.

Wat het surfen mij leerde over relaties

Iedereen heeft zijn eigen golven in het leven te nemen, en iedereen draagt en surft op zijn eigen plank. Gun het jezelf en gun het je partner of je kinderen om zelf te oefenen. Laat je niet afleiden door te veel met de ander bezig te zijn, en leid je partner of je kinderen niet af van hun groei door hun aandacht op te eisen. Deel je enthousiasme en je ervaringen wel met elkaar, want net daar leer en groei je samen.

Jij en je partner hoeven niet alle golven samen te nemen. Stel dat je partner op een bepaald moment emotioneler of gefrustreerder is, dat de golven bij hem overweldigend zijn. Dan hoef jij niet mee op diezelfde golf te gaan. Zelfs al gaan die emoties over jou, dan nog hoef je je er niet in te laten meezuigen. Net doordat je niet meegaat, kan jij de rust laten terugkeren.

Te vaak zie ik bij koppels de misvatting dat ze samen elkaars golven moeten opvangen vanuit het idee dat ze er voor elkaar moeten zijn. Je bent nog niet klaar met een heftige golf van je partner en er komt er al een voor jezelf aan, in de vorm van een uitdaging op je werk of een golf die je niet zag aankomen. Voor je het beseft, raak je uitgeput. Je wordt omvergeblazen door de golven van het leven en je staat niet meer ten volle in je kracht voor je naasten.

Durf de sprong te wagen

Daarom is het zo belangrijk om de focus op jezelf te houden, zonder dat het egoïstisch is. Want net van daaruit komt de rust in je hoofd terug, en van daaruit sta je er ook echt voor de mensen van wie je houdt. Herken je jezelf hierin en wil je leren hoe dit voor jou zou kunnen werken?

Boek dan een Highly Connected Call met mij. In dat persoonlijke, diepgaande gesprek kijken we samen wat de vertaalslag van al deze golven naar jouw leven en jouw relaties betekent, en welke golven jij aan het nemen hebt zonder het zelf te zien.

Anja Pairoux
High-End Relatie Expert